“అబ్బే అదేం లేదురా, ఇంతకీ ఎలా ఉంది మేరీడ్ లైఫ్” అన్నారు మా వారు.
“ఊం బాగానే ఉంది. కేరళా అమ్మాయి అయినా పూర్తిగా హైదరాబాద్ లో పెరిగింది. నేనంటే బాగా ఇష్టం, నేను వాళ్ళ కంపెనీలో పనిచేసేటప్పుడు మాకు CEO గా ఉండేది. మా అత్తగారు లేరు. నేను ఢిల్లీ బ్రాంచ్ లో చేరగానే తనతో పరిచయం ఏర్పడింది.” ఇద్దరం ఆశక్తిగా వింటున్నాం.
“పరిచయం ప్రేమగా మారి మా పెళ్ళికి దారితీసింది. మా పెళ్ళైన రెండురోజులకి మామగారు అదే మా చైర్మెన్ చనిపోయారు. ఇక ఈ బిజినెస్ అంతా నా మీద వదిలేసి తను హౌస్ వైఫ్ గా మారిపోయింది. అదిరా టూకీగా మా కధ” వింటున్న మా ఆయన కళ్లల్లో ఏదో ఆశ.
మధు రూపంలో ఆయనకి ఒక ఆధారం దొరికినట్తైంది, మధు గారు తల్చుకుంటే మా ఆయనకి జాబ్ రావడం పెద్ద విషయమేమీ కాదు. కార్ వాళ్ళ గెస్ట్ హౌస్ కి చేరుకోగానే మధు గారు ఇద్దరినీ లొపలికి తీసుకెళ్ళారు. విశాలమైన హాల్ లొ మా ఇద్దరినీ కూర్చోపెట్టి ఆయన వైఫ్ ని పిలిచారు.
“వసూ..చూడు ఎవరొచ్చారో”
లోపలినుంచి సుమారు 30 ఏళ్ల ఒక అందమైన ఆవిడ నవ్వుతూ బైటికొచ్చింది. ఆవిడని చూడగానే తెలిసిపోతుంది కేరళ కుట్టి అని. ఆల్చిప్పల్లాంటి సొగసైన కళ్ళు, నవ్వుతూ ఉండే పెదాలు ఎర్రగా దొండపళ్ళలా ఉన్నాయి.
దబ్బపళ్ళల్లాంటి ఎద భారాలని బ్రాలో బిగించి కట్టినా ఆమె బ్రా కట్స్ క్లియర్ గా జాకెట్ లోంచి దర్శనమిస్తున్నాయి, కొబ్బరిబోండాల్లాంటి ఆమె పిరుదులు ఎత్తుగా చీరకే అందాన్నిస్తున్నాయి. నో డౌట్ మతిపోగొట్టే అందం ఆమెది, మధుగారికి సరైన జోడి అనుకుంటుండగా
“నమస్తే అండీ...నాపేరు వసంత” నమ్రతగా నాకు షేక్ హేండ్ ఇచ్చింది. సోఫా లోంచి లేచి షేక్ హేండ్ ఇస్తుంటే మధు గారు నన్ను పరిచయం చేశారు.
“ఈమె మా గిరిగాడి శ్రీమతి, పేరు కావ్య” అన్నారు. నవ్వుతూ మళ్ళీ సోఫాలో కూర్చున్నా. మా ఆయన వైపు నడిచి ఆయనకి నమస్కారం చేస్తూ
“మీ గురించి ఆయన ఎప్పుడూ చేప్తూ ఉంటారండీ, ఇన్నాళ్లకి కలవడం కుదిరింది. మీ ఇద్దరూ అన్నదమ్ముల్లా ఎప్పుడూ కలిసే ఉండేవారటగా కాలేజీ రోజుల్లో”
నవ్వుతూ చనువుగా పలకరించింది ఆమె. సామాన్యంగా మా ఆయన చాలా తక్కువ మాట్లాడతారు. మౌనంగా నవ్వుతూ ఆమెకి ప్రతినమస్కారం చేశారు సోఫాలో కూర్చునే. పరిచయాలయ్యాక ఇద్దరికీ చల్లగా కూల్ డ్రింక్ సర్వ్ చేసింది వసంత. గ్లాసు అందుకుంటున్నప్పుడు మా ఆయన చూపులు వసంత ఎదపొంగుల్ని తడమడం నా దృష్టి దాటిపోలేదు. మగబుద్దికి లోలోపల నవ్వుకున్నా.
ఒక గంట కూర్చుని ఇద్దరం బయల్దేరాం. మధుగారితో మా ఆయన అన్నీ పూస గుచ్చినట్టు చెప్పారు, ఆయన మా ఆయనకి ఒక మంచి పోస్ట్ ఇచ్చి వెంఠనే జాబ్ లో జాయిన్ అవమన్నారు. ఇంటికి వస్తున్నప్పుడు మా ఆయన కళ్ళల్లో ఆనందం క్లియర్ గా చూశా. ఈ రాత్రి నాకు సుఖరాత్రే అనుకుని ఆనందించా.
సాయత్రం ఏడుగంతళకల్లా వంట వండేసి తొమ్మిదికల్లా భోజనాలు ముగించాం. తెల్లచీర కట్టుకుని జడనిండా మల్లెపూలు పెట్టుకున్నా. ఈ రోజు ఎలాగైనా ఆయన దడ్డుతో ఆడుకోవాలని మనసు ఆత్రపడిపోతోంది, సుమారు నెలరోజులైంది నా తొడల మధ్య దిబ్బ మీద యుద్దం జరిగి. ఆయన మంచం మీద పడుకుని ఏదో వీక్లీ చదువుతున్నారు.
పిల్లిలా గదిలోకివచ్చి గదికి ఒకపక్కగా మత్తైన అగరబత్తీలు వెలిగించా, మా గది శోభనం గదిని తలపిస్తోంది. ఆయన చదువుతున్న పుస్తకం పక్కన పెట్టి నన్ను అసహనంగా చూస్తున్నారు. నెమ్మదిగా ఆయన పక్కన కూర్చుని ఛాతీ మీద వెట్రుకలని సుతారంగా రాస్తూ
“ఏవండీ.. నా ఒళ్ళు చూడండి ఎలా కాలిపోతోందో” ఆయన చెయ్యిని నా ఎదమీద వేస్తూ గోముగా అన్నాను.
ఆయనలో పెద్దగా చలనం లేదు సరికదా గబుక్కున చేతిని వెనక్కి లాక్కున్నారు. అలా లాగడంలో నా పైట జారిపోయి ఎత్తైన పాలిండ్లు తెల్లటి జాకెట్ లో గుమ్ముగా కనబడుతున్నాయి. లోపల బ్రా వెయ్యలేదేమో సళ్ల మధ్యలో రూపాయి కాసు కంటే కొంచెం పెద్దగా లేత గోధుమ రంగులో కనబడుతున్నాయి చనుబాలు.
మొటికలు షార్ప్ గా ఉండి బైటికి పొడుచుకుని ఎలాటి మొగాడి మొడ్డనైనా లేపేస్తాయన్నట్టున్నాయి. ఒక కాలు మడిచి ఆయన వైపు కసిగా చూసి కన్ను కొట్టి నా బంతుల్ని చూపిస్తూ
(inka undhi)
వదినంటే ఇదేరా . . . Part 81