నా అందాలని ఆశగా చూస్తూ మరిది వెళ్ళిపోయాడు. టిఫిన్ చేసి నేనూ మా ఆయనా హాల్ లొ కూర్చున్నాము. మా ఆయనని మూడ్ లోకి లాగి ఒక పోటేయించుకోవాలని పల్చటి చీర కట్టుకుని ఒంటి పొర పైటతో ఆయన ముందు కూర్చున్నా.
కావాలనే లోపల బ్రా వెయ్యలేదు, నిండు కుండలు లసలస లాడుతూ జాకెట్టు లో ఊగుతున్నా మా ఆయనకి మూడ్ రావడం లేదు. కావాలని ఆయన ముందు పైట జార్చి సళ్ల లోయని ఆయనకి చూపించినా ఫలితం లేకపోయింది. పూకులో ఒకటే దురద, ఎలాగైనా తొడలమధ్యలో ఒక పోటు పడాల్సిందే అన్నట్టు ఉంది.
పైగా మరిదితో సైఆట రసవత్తరమైన స్టేజ్ లో ఆగిపోయింనందుకు కామవాంఛలు నన్నసలు నిలవనీయడం లేదు. ఇక ఇలా ఇంట్లో కూర్చుంటే లాభం లేదు కొంచెం మూడ్ మారాలంటే గాలి మార్పురావాలనిపించింది.
“ఏమండీ బాగా బోర్ కొడుతొంది.ఎక్కడికైనా అలా వెల్దామండీ”
గోముగా అడిగా. ఏమనుకున్నారోకానీ సూటిగా నా మొహం లోకి చూసి సరే నన్నాడు. ఉత్సాహంగా ఎక్కడికెల్దాం అని అడిగా, నన్నే చెప్పమనేసరికి విండో షాపింగ్ కి వెల్దామన్నా. ఇద్దరం కలిసి బిగ్ బజార్ కి బయల్దేరాము.
వైలెట్ కలర్ లోనెక్ సల్వార్ వేసుకుని కొంచెం ప్రొవోకింగ్ గానే తయారయ్యా.
బైటికెళ్ళేటప్పుడు సెక్సీగా తయరవ్వడం నాకు ఇష్టం, మగాళ్ళ చూపులు నా అందాలని తడుముతుంటే నాకు భలే గర్వంగా ఉంటుంది. టైట్ ఫిట్ చుడీదార్ వల్ల తొడల బలుపు బాగా కనబడుతోంది. సళ్ళు పెద్దగా ఉండడం నాలో ఉన్న పెద్ద ఆకర్షణ.
పైగా లోనెక్ సల్వార్ అవడం వల్ల బ్రాలైన్ కి కొంచెం పైకి ఉంది సల్వార్, సళ్ళ ఎత్తుల్ని పైనున్న పల్చటి దుపట్టా ఏమాత్రం కవర్ చెయ్యదని తెలుసు. ఎత్తులు పొంగి పాలిండ్లు దగ్గరగా నొక్కుకుని పైపొంగు చాలా క్లియర్ గా కనబడుతోంది.
నేను అనుకున్నట్టే కుర్రాళ్ళు అందరూ నా పైఎదని కళ్ళతో నలుపుతున్నారు.
షాపింగ్ మాల్ లోపలికి అడుగుపెట్టాం కానీ కొనే పరిస్థితి ఐతే కాదు, కేవలం విండో షాపింగ్. దాదాపు రెండు గంటలు అన్ని విభాగాలని చూసి అలసటగా బయటికి వస్తుంటే ఒకాయన చనువుగా మా ఆయన్ని పలకరించాడు. మా ఆయన ఫ్రెండ్ మధు, ఎప్పుడో నా పెళ్ళిచూపులప్పుడు చూశా.
మా పెళ్ళికి కూడా వచ్చిన గుర్తు లేదు. మధుగారిని చూడగానే మా ఆయన ఠక్కున తల దించుకున్నారు. బహుశా మా పరిస్థితి ఆయనకి చెప్పడం మా ఆయనకి ఇష్టం లేకపోవడం వల్ల కావచ్చు.
“రేయ్…..గిరీ, ఏమైపోయావ్ రా? మొన్నటినుంచి నీ మొబైల్ ట్రై చేస్తున్నా, ఒకటే స్విచ్ ఆఫ్ మెస్సేజ్ వస్తోంది” దాదాపు గట్టిగా అరిచారు మధు గారు.
“బాగానే ఉన్నారా” పొడిగా సమాధానమిచ్చారు మా ఆయన.
“అదేంట్రా అలా ఉన్నవూ? ఆ గడ్డమేమిటీ అంత డల్ గా....అసలేమి జరిగింది?” మా ఆయన కళ్లల్లోకి సీరియస్ గా చూస్తూ అడిగారు.
“అదంతా పెద్ద కధలేరా. ఇప్పుడవన్నీ ఎందుకు. ఇంతకీ ఎప్పుడొచ్చావ్ ఢిల్లీ నుంచి?” నెమ్మదిగా అన్నారు ఆయన
“మేము హైదరాబాద్ వచ్చేశామురా, ప్రస్తుతానికి మా కంపెనీ గెస్ట్ హౌస్ లో ఉన్నాము. నెమ్మదిగా ఇల్లు చూసుకుని సెటిల్ అవ్వాలి. అదే విషయం చెబుదామని మూడు రోజులనుంచి నీ మొబైల్ కి ట్రై చేస్తున్నా”
అంటూ వాళ్ళుంటున్న గెస్ట్ హౌస్ వైపు దారి తీశారు, మా ఆయన వద్దొంటున్నా వినకుండా మమ్మల్ని బలవమతంగా లాక్కెళ్ళి ఆయన కార్ లో కూర్చోబెట్టారు. A/C టయోటా ఇన్నొవా కార్ లో వెనక నేను కూర్చుంటే మా వారు ముందు ఆయన పక్కన కూర్చున్నారు.
“ఏరా పెళ్ళికి పిలవలేదని కోపం వచ్చిందా?” అన్నరు మధు.
(inka undhi)
వదినంటే ఇదేరా . . . Part 80