“ఒక్కొక్క పెగ్గు మందుకి ఒక్కొక్క బట్ట విప్పేయాలి”
అది విన్న నాకు సిగ్గేసి తల దించుకున్నా. అప్పటికే గొడవ మొదలైంది. విజయ రెండో పెగ్గు నడుస్తోంది కాబట్టి వసంత గారిని రెండు బట్టలు విప్పాలని డిమాండ్ చేసింది.వసంత గారు మాత్రం చీటీ చదువుతున్నప్పుడు తాగుతున్న పెగ్గే లెక్క కాబట్టి ఒక్క బట్ట మాత్రమే విప్పుతానని.
“కావ్యా నువ్వైనా న్యాయం చెప్పు. వసంత రెండు బట్టలు కదా విప్పాల్సింది.”
కుసుమ అడిగింది.నా గొంతులో పచ్చి వెలక్కాయ్ పడింది. ఏం చెప్పాలి? ఏదైతే అదైందని నాకు తోచిన న్యాయం చెప్పా.
“వసంత గారికే చాయిస్ ఒక బట్ట విప్పేట్టయితే అది ఖచ్కితంగా మూడడుగుల కంటే పెద్దదై ఉండాలి, లేకపోతే ఆవిడ ఇష్టం వచ్చిన రెండు చిన్న బట్టలు విప్పాలి”
నా సమాధానానికి అందరూ చప్పట్ట్లు కొట్టారు. వసంత రెండు పెగ్గులు పూర్తిచేసేసింది. లైట్ గా కిక్ ఎక్కుతున్నట్లుంది. మాట కొంచెం హస్కీగా వస్తోంది.
“హేయ్ కావ్యా అప్పుడే వాళ్ల మాటలకి సపోర్ట్ చేస్తున్నావా? సరే కానీ” నవ్వుతూ నా వైపు తిరిగి అంది.
“నో పెర్సనల్ ఫీలింగ్స్”
తన మాట తనకే అప్పజెప్పేసరికి చేసేదేమీలేక లేచి నుంచింది. అందరూ వసంత పైపు ఆత్రుతగా చూస్తున్నారు, ఏం తీస్తుందో అని. నాకు మాత్రం తెలుసు ఆమె వంటిమీద మూడడుగుల బట్ట కేవలం చీర మాత్రమే ఉందనీ కానీ ఇప్పుడామె దాన్నివిప్పలేదని, కారణం లోపల లంగా లేదు.
“నేను రెండు బట్టలు విప్పడానికే నిర్ణయించుకున్నా” అందరూ చప్పట్లు కొట్టారు.
వసంత తన చేతి రుమాలని పక్కన పడేసింది. మొదటిది కర్చీఫ్ అయినందుకు అందరూ నిరాశగా చూశారు. ఇక తప్పదు ఆమె జాకెట్ కూడా తీయాల్సిందే. పైటని పళ్లతో పట్టుకుని నెమ్మదిగా జాకెట్ హుక్స్ ని విప్పుతోంది వసంత. పైన రెండుహుక్స్ ఈజీగా ఊడి వచ్చాయి కానీ తర్వాతి మూడు హుక్కులూ ఒక పట్టాన రాక అవస్థ పడుతోంది.
“ఏంటి వసంతా, మీ ఆయన మంచి పనిమంతుడులా ఉన్నారు. విప్పడానికి కష్టమయ్యేంత పెంచుతున్నారా వాటినీ?” ముంతాజ్ వేసిన జోక్ కి అందరూ పగలపడి నవ్వారు.
“షటప్, మీకు అసలు సిగ్గు లేదు బాబూ”
ముద్దుగా కసురుకుని చివరి రెండు హుక్కులూ తీసే ప్రయత్నంలో పైట ని వదిలేసింది. అంతే అందరూ నోళ్ళు వెళ్ళపెట్టారు, నాతో సహా. జాకెట్ నాలుగు హుక్కులు ఊడిపోయి లోపల బ్రాలోంచి ఆమె సళ్ళు కంటికింపుగా కనబడ్డాయి.
తెల్లగా బిగి సడలని ఆమె స్థనాలని చూస్తే మాకే మతిపోతోంది. ఇక మగాడికైతే మొడ్ద మాట వినదనే చెప్పాలి, మధుగారు లక్కీ ఫెలోనే అనుకున్నా. మిగతా రెండు హుక్కులూ అతికష్టం మీద తీసి జాకెట్ ను పక్కన పడేసింది.
పైటని బ్రా మీదనుంచే వేసుకుంది కానీ ఆవిడ వేసుకున్న బ్రా చాలా చిన్నది అవడం వల్ల చనుగుబ్బలు దాదాపు బైటికే ఉన్నాయి. ఇంకో పెగ్గుకి నిజంగా వసంత మాకు మంచి సినిమా చూపించబోతోంది.
తరువాతి చీటీ లత తిసింది, అందరికీ ఖాళీ చీటీ గొప్పగా చూపించింది. అందరూ ఉసూరుమంటూ కుసుమ వైపు చూశారు. చీటీ తీసింది కుసుమ, మా అందరినీ హస్కీగా చూస్తూ గ్లాసులో విస్కీని ఒక్క గుక్కలో తాగేసి ఒక చీటీని తీసి అందరికీ వినబడేటట్టు చదివింది.
“బంతి తో బార్ సెర్వీస్”
అర్ధం అవలేదు, చాలా ఈజీ ఆట అనుకున్నా. ముంతాజ్ ఒక చిన్న నిమ్మకాయంత పసుపు రంగు బంతిని అందరికీ చూపించి నవ్వుతూ కుసుమకిచ్చింది. ఆ బంతి చుట్టూ ఊలు ఉండి చాలా మెత్తగా ఉంది, పూర్వకాలం ఆడే బాల్ బేట్మింటన్ బాల్ లాగా ఉంది. దానికి అడ్డంగా, నిలువుగా రెండు సన్నని ఎలాస్టిక్ బెల్ట్ లు ఉన్నాయి. ఆటేమిటో అస్సలు అర్ధం కావడంలేదు.
“ఇది మోసం లాస్ట్ టైం కూడా నాకు ఇదే వచ్చింది, ప్లీజ్ ఈ ఆట నా వల్లకాదు, ఇంకో చీటీ తీస్తా” మత్తుగా అంది కుసుమ.
“వసంతా, ఏమిటీ ఆట? ఆ బాల్ ని ఏం చెయ్యాలీ? కుసుమ ఎందుకు అంత కంగారు పడుతోంది?”
ఎక్సైటింగ్ గా అడిగాను. రెండో పెగ్ వల్ల కొంచెం మత్తుగా ఉంది. మొదటిసారి ఈ గ్యాంగ్ తో తాగుతున్నా, ఎప్పుడో సమీర్ గారితో రమ్ తాగడమే, ఆ తరువాతెప్పుడూ నేను తాగింది లేదు.
అయినా మిగతా వారికన్నా చాలా స్టడీ గానే ఉన్నాను, వసంత కూడా నాలానే స్టడీగా ఉంది. నేనడిగిన ప్రశ్నకి నా వైపు తిరిగి కన్ను కొట్టి.
(inka undhi)
వదినంటే ఇదేరా . . . Part 86