“కాదు సమీర్ గారూ..ఇది నా మేనకోడలు, పేరు కావ్య. మీకో విషయం తెలుసా, ఇది ఆయనకి కూడా మేనకోడలే. అయనకేమో అక్క కూతురు నాకేమో అన్నయ్య కూతురూను.”
సమీర్ నన్ను నవ్వుతూ పలకరించాడు. నేనూ ఒకడుగు ముందుకేసి ఆయన చేతిలో చెయ్యి కలిపాను. నాకు షేక్ హాండ్ ఇస్తూ..
“నువ్వు కూడా మీ అత్త లాగే అందంగా ఉన్నావు....యు ఆర్ వెరీ బ్యూటిఫుల్ అండ్ లవబుల్”
అని నన్ను ఒకసారి పైనుంచి కిందదాకా చూసి నవ్వారు, పెద్దగా వంకరగా కనబడలేదు కానీ ఎందుకో సమీర్ కొంచెం తేడాగానే కనబడ్డాడు. ముగ్గురం పార్కింగ్ ఉన్న చోటకి వెళ్ళగానే మేము మాట్లాడుకున్న టాక్సీ వచ్చి మా ముందు ఆగింది. మొదట సమీర్ లోపలికి వెళ్ళి కూర్చున్నాడు, వెంఠనే అత్త లోపలికి ఎక్కింది. చివరిగా నేను ఎక్కి అత్తపక్కన కూర్చున్నాను. ఎందుకో అత్త నన్ను ముందు కూర్చోడానికి ఇష్టపడలా. ముగ్గురం వెనకే కూర్చోబట్టి కొంచెం ఇరుగ్గానే ఉంది. సమీర్ శరీరం దాదాపు అత్త ఒంటికి రాసుకుంటోంది. సమీర్ ఏవో దుబాయ్ విషయాలు చెప్పుకుపొతున్నాడు. అత్త జాగ్రత్తగా విన్నట్టు నటిస్తూ మధ్యమధ్యలో నా వైపు తిరిగి నవ్వుతోంది.
“కస్తూరీ మీ ఆయన చాలా సరదా అయిన మనిషి తెలుసా.......అతను వచ్చాడంటే ఆఫీస్ అంతాసందడే.”
“అవునండీ.....ఆయన ఇక్కడలేక మాకూచాలా డల్ గా ఉంది, ఒస్తానన్నారు ఒచ్చేనెల. అదే మేమూ ఆయన గురించి ఎదురుచూస్తున్నాము.”
అత్త సమాధానానికి ఆయన అత్త వైపు తిరిగి ఒక సారి నవ్వుతూ చూసాడు.
“నాకు తెలుసు కస్తూరీ నీ భాధ.....అతనక్కడ........ నువ్విక్కడా....చాలా కష్టమే...నువ్వేమీ దిగిలు పెట్టుకోకు తొందర్లోనే అన్నీ సర్దుకుంటాయి. ”
సమీర్ కుడి చేతిని అత్త భుజాల చుట్టూ వేసి, కుడి భుజం మీద అరిచేత్తో రాస్తున్నాడు.అదెవరైనా చూస్తే పెద్దయన ఈ పిల్లని సముదాయిస్తున్నాడు అనుకుంటారు, కానీ అతని రాపిడి వేరేగా ఉంది. అత్తనా వైపు తిరిగి కొంటె గా నవ్వినప్పుడు నాకర్ధం అయ్యింది ఆ విషయం. ఆయన అత్త చెవిలో గుసగుస గా ఏదో చెప్పినట్టున్నాడు.
“ఛీ......ఊరుకోండీ.........పక్కన పెళ్ళీడుకొచ్చిన పిల్ల ఉంది...అయినా మీకు బాగా తెల్సినట్టు చెబుతున్నారూ..మీరు చూసారా.....?”
అత్త ఆయన్ని భుజంతో పక్కకి తోస్తూ అంది. నాకు చాలా టెంక్షన్ గా ఉంది, ఇది ఆయనకి కొంచెం కొంచెం చనువిస్తోంది. వరస చూస్తుంటే ఇంటికెళ్ళే లోపే ఆయన దీని తొడల మధ్య చేతులేస్తాడేమో అనిపిస్తోంది.
కొంచెం సేపటికి ఇల్లు వచ్చేసింది, అత్త డ్రైవర్ కి డబ్బులిచ్చి పంపించిన తరువాత ముగ్గురం లోపలికి వెళ్ళాము. కొంచెం అలసట గా ముగ్గురం సోఫా లో కూర్చుండిపోయాము. మళ్ళీ మమూలే నా ఎదురుగుండా వాళ్ళిద్దరూ కూర్చున్నారు.
“ సమీర్...ఏం వండమంటారూ..........................మీకేది ఇష్టం అయితే అదే పెట్టమన్నారు మా ఆయన...”
రెండో వాక్యాన్ని వత్తి పలుకుతూ అంది, చెప్తూనే అత్త అక్కడినుంచి లేచి బెడ్ రూం వైపు వెల్లింది, బహుసా బట్టలు మార్చుకోవడానికి కాబోసు.
“కంగారెందుకు కస్తూరీ నాకు కావాల్సింది అడిగి మరీ పెట్టించుకుంటా గా.......”
కళ్ళజోడు లోనించి కొంటెగా నా వంక చూస్తూ దానికి సమాధానం చెప్పారు సమీర్. ఈయన వాలకం చూస్తుంటే ఆయనకి రెండు పప్పలూ ఇవాళే కావాలేమో. నా వైపు ఎందుకు అలా చూస్తారూ అనుకుంటూ నెమ్మదిగా చెప్పా
“అంకుల్.........రండి బట్టలు మార్చుకుని ఫ్రెష్ అవుదురుగాని.........మీ లగేజ్ ఈ గదిలో పెట్టుకోండి”
అని ఆయన బాగ్ ఒకటి తీసుకుని నా గది వైపు నడిచా, ఇక్కడ ఉన్నన్ని రోజులూ ఆయన్ని నా గదిలోనే ఉండమంది అత్త. నేను అత్త గదిలో పడుకునేలాగా ఏర్పాటు చేసింది. సమీర్ గారు నా వెనకే నడుస్తున్నారు, ఆయన కళ్ళునా పిరుదులని తాకుతున్న భావన. అతని చూపులు అలాగే ఉన్నాయి, అందాక హాల్ లో గమనించా, మాంసం కోసం పులి ఎంత వేగంగా కదులుతుండో అత్త పైట జారినప్పుడు సమీర్ కళ్ళు అంత వేగంగా అత్త బొప్పాయిలని అందుకున్నాయి. ఆయనకి గది చూపించి నేను బయటికి వస్తుంటే నెమ్మదిగా అన్నారు వెనకనుంచి
“కావ్యా ఏ వూరమ్మా మీదీ ...........ఏం చదువుతున్నావూ..?”
“నేను డిగ్రీ చదువుతున్నానండీ...మాది అమలాపురం” గది బైటికి వద్దామని ట్రై చేసా, కానీ
“కూర్చోమ్మా ..పరవాలేదు .....నేను కూడా నీకు మావయ్యనే అనుకో, మొహమాటపడకు”
నా వంక అదోలా చూస్తున్నాడు. మనిషి పొట్టిగా ఉన్నా ఆయన మొహంలో మాత్రం ఒక రకమైన కళ ఉంది, జేబులో నుంచి సిగరెట్ తీసి నోటిలో పెట్టుకున్నాడు, లైటర్ కోసమనుకుంటా బేగ్ లో అటూఇటూ వెతుకుతున్నారు. సడన్ గా కస్తూరి అగ్గిపెట్టి పట్టుకుని లోపలికి ఎంటరైపోయింది. అబ్బో మావయ్య దీనికి చాలా ట్రైనింగ్ ఇచ్చాడు అనుకున్నా.
(inka undhi)
వదినంటే ఇదేరా . . . Part 55